donderdag 30 april 2020

2020-02: Eenvoudig Keltisch ontwerp



Na de operatie (verwijderen slokdarm en constructie buismaag), gaat het herstel langzaam.
Gelukkig heb ik nu geen last meer van neuropathie die mijn motoriek beïnvloedt, dus wil ik het tekenen van mandala's en Celtic Inspired Design weer oppakken.
Dat valt nog niet mee.
Het verder kleuren aan mijn mandala 2020-01 (naam is er (nog) niet, alleen nummering) viel wat tegen.





Mijn motoriek kan weer enige oefening gebruiken.
Logisch.
Ik merk na een paar dagen niet tekenen/kleuren al dat ik weer op gang moet komen, laat staan na alles wat nu gebeurd is.
Maar buiten dat, heb ik gemerkt dat ik een zekere spirituele aanwezigheid mis tijdens het tekenen/kleuren.
Daar waar voorheen mijn gidsen en andere spirituele wezens hun aanwezigheid lieten blijken in boodschappen en voelbare hogere frequentie energie, daar mis ik nu het een en ander.
Niet dat ze er niet zijn, dat hebben ze me wel even getoond al had ik daar al het volste vertrouwen in, maar het lijkt erop dat de processen die samengaan met het tekenen van mijn mandala's e.d. even in de wachtstand staan ten behoeve van het fysieke herstel.
De aandacht ligt nu totaal in het fysieke deel van Zijn.
Mijn lichaam heeft tijd nodig om te helen.
Rust ook.
Het weer opstarten van allerlei spirituele processen zou daaraan voorbij gaan.
Even kreeg ik weer de neiging om mijn blauwe rastertekeningen weer op te pakken en misschien ga ik dat ook nog wel doen, ze kunnen heel zinvol zijn in tijden van heling, maar vooralsnog lag daar ook een behoefte met Keltisch knoopwerk aan de slag te gaan.

Dat resulteerde in een heel eenvoudig ontwerp op een postkaart (extra dik papier van de Hema, maar je kunt dikker tekenpapier natuurlijk ook op maat A6, ongeveer 10,5 x 14,5 cm, snijden):





De gebruikte kleurpotloden zijn van Faber Castell Polychromos en de goudkleurige verf is gouache 'Deep Gold' van Talens.
Dit ontwerp komt uit het boek 'The Treasury of Celtic Knots' van Aidan Meehan.



Treasury of Celtic Knots




Zoals de titel van het boek al doet vermoeden is dit boek een ware schatkist.
Dit ontwerp, natuurlijk met een persoonlijk tintje uitgevoerd, is de eerste in een reeks van velen.
Liefhebbers van Keltisch knoopwerk kunnen hun hart ophalen voor toepassing in eigen creatief kunstzinnig werk.
Het boek is Engelstalig, maar de afbeeldingen zijn best duidelijk.
Ik heb de opzet met ruitjes en cirkeltjes, die dienen als houvast in het ontwerpen, in de achtergrond bewust laten staan.

Zelf aan de slag? Materialen en boek bestellen via bol.com? Dat kan via onderstaande links:









Er rust copyright op al mijn tekeningen en workshops!
Tekeningen en beschrijvingen van tekeningen en kleurtechnieken mogen op geen enkele wijze voor eigen dan wel commercieel gebruik gedeeld worden met derden.

Wel mag je met een link verwijzen naar deze website of deze pagina.
Graag zelfs!

Donaties voor het persoonlijk gebruik van deze korte online workshop, om het voortbestaan van Nymphaea te ondersteunen, zijn van harte welkom via paypal.me/nymphaeasc
Via de bol.com links aldaar producten kopen, of dat nu die van de links zijn of andere producten, het kost jou niets extra's, maar levert een kleine commissie op voor Nymphaea.
Alvast heel hartelijk dank!





woensdag 29 april 2020

Persoonlijk: stand van zaken...






Op dit moment ben ik zo'n half jaar bezig in mijn proces met slokdarmkanker, sinds 15 oktober 2019. Na een aantal onderzoeken gevolgd door heftig nieuws, eerst dat er zelfs niks meer aan te doen zou zijn en daarna dat er toch behandeld zou gaan worden met focus op genezing, is er veel gebeurd. Eerst de standaard behandelprocedure van bijna 5 weken lang, een soort bombehandeling: 2 chemo's op maandag en iedere dag bestraling (23 keer in totaal). Daarna even bijkomen. Naast de reguliere zorg werden er diverse complementaire methoden ingezet, waaronder Spagyriek (alchemistische plantgeneeskunde), Bloesemtherapie, frequentie-klankhealingen en mocht ik diverse healingen van collega's en vanuit de spirituele wereld ontvangen (aartsengelen, aliëns, e.d.). De behandelingen vielen me, afgezien van vermoeidheid en een akelige heftige allergiereactie op één van de chemo's, gelukkig mee, ik werd er niet zo ziek van als ik uit ervaringsverhalen van anderen opgemaakt had. Geen overgeven e.d.. Dat scheelt een flinke slok op een borrel. Ik had al vrij vlot, buiten verwachting vlot zelfs, profijt van de behandelingen doordat de passageproblemen (wel kunnen slikken, maar het eten bleef dan in de slokdarm bij de tumor hangen) verdwenen en mijn bloedwaarden bleven behoorlijk stabiel (iets wat er vaak heel anders uit kan zien, begreep ik). We konden onze geliefde boswandelingen zelfs doordoen, al werd de afstand een tikkie korter. Een week na de behandelingen kwamen er echter toch wat strubbels om de hoek kijken. Mijn haren begonnen uit te vallen. Natuurlijk eerst de nog wat donkerdere haren, zodat een karig wit koppie overbleef. Zo'n 90% van mijn haren verdwenen. Maar dat was niet het ergste. Een mooi donker ondervachtje groeit alweer lekker aan. Overleven was de bedoeling en met of zonder haar, dat maakte me even geen bal uit, hoewel het wel confronterend was als ik in de spiegel keek. Ook kreeg ik verschijnselen van neuropathie, wat minder fijn was. Ik had regelmatig tintelende vingers, dode vingers, ik had het ijskoud, dikke truien, mutsen, sokken, dekens en nog koud, motorische problemen met de aansturing van ledematen, geheugen- en concentratieproblemen, dat soort onaangename dingen. Maar ook die verschijnselen werden gelukkig weer minder. Ik herstelde goed en de afstanden van onze wandelingen werden weer groter, zo'n 10 km ging zelfs weer. De eerste controle na de behandelingen viel voor mij dan ook heel positief uit. De biopten waren schoon. Een operatie kon uitgesteld, dan wel afgesteld worden als dit zo zou blijven. Maar helaas... bij de tweede serie onderzoeken en controles bleek er toch nog kanker actief te zijn. En dat terwijl ik me beter voelde dan lange tijd ervoor. Wel was de tumor enorm geslonken, van 9 cm naar 1,5 cm. Maar die zware operatie, waarbij de slokdarm en 1/3 van de maag verwijderd zou worden en een buismaag gevormd zou worden van het overgebleven deel van de maag, daar zou ik dan toch aan moeten geloven. Gelukkig was ik dus in een goede conditie toen ik erin ging.
Op 2 april 2020 was het dan zover. Een heftige, zware, langdurige operatie, maar ook daar kwam ik wonderwel goed doorheen toen men de pijn eindelijk onder controle kreeg en een week later mocht ik zelfs al naar huis.
Morgen is het vier weken na de operatie en voel ik me, naar omstandigheden goed. De snijranden van het operatiegebied waren vrij van kanker, wat goede hoop geeft op genezing. Echter... er waren wel vier lymfeklieren in het operatiegebied waar kanker in zat. Ook die zijn verwijderd, maar goed... Spannend zal het allemaal best blijven. Velen krijgen uiteindelijk toch te maken met uitzaaiingen die voorheen nog niet zichtbaar waren. Natuurlijk richt ik me nu op herstel en ga ik uit van genezing, een heel leven dat nog voor me ligt, een tweede ronde zullen we maar zeggen, maar het zal nooit meer worden hoe het was. Niet dat ik mag mopperen hoor, behalve het wennen aan halfzittend slapen zijn er niet veel uitdagingen, maar die wel behoorlijk het hele leven beïnvloeden.
Eten en drinken zijn met een buismaag namelijk een flinke uitdaging op zich. Om de 1,5 tot 2 uur iets eten, kleine porties, met aandacht eten en goed kauwen, anders zijn maag/darmkrampen en diarree het gevolg. Vele eetmomenten de hele dag door. Geen hongergevoel, toch ook gauw vol zitten. Afleiding, zoals tekenen, een goed boek, een familie- of vriendenbelletje en je hebt een kostbaar eetmomentje gemist voor je er erg in hebt, gevolg: afvallen. Lijkt geen probleem met overgewicht, maar is het wel. Voedingstekorten, te zware belasting van lever en nieren, het ligt allemaal op de loer. Herstel en mijn leven weer een vorm geven zodat ik uiteindelijk mijn werk in praktijk Nymphaea weer op kan pakken, zal nog wel even duren, maar intussen wil ik proberen wat wel mogelijk is. Nu Corona langs is gekomen op ons aller pad, moet ik toch een nieuwe invulling bedenken. Sommige dingen kunnen doorlopen, met mogelijk wat meer aandacht nu, andere dingen zullen grondig veranderd moeten worden in de aanpak. We gaan het zien. Vooralsnog voel ik me nu langzamerhand stapje voor stapje vooruit gaan en hoop dat ik nog vele jaartjes heb om mijn draai in leven en werk weer te vinden.

Mijn persoonlijke verhaal, in meer detail, is nog steeds te volgen op facebook. Juist ook de succeservaringen en positieve insteek wil ik daar graag delen, omdat ik daar zelf als patiënt zo'n behoefte aan hebt. Ik probeer me daar zelf zoveel mogelijk op te focussen en tevens merk ik dat ik daar ook behoefte aan heb, om dat van anderen te horen. Er zijn zoveel verhalen van hoe het mis gaat. 'O, die en die had dat ook.... helaas overleden...' Soms lees je succesverhalen of zie je succesverhalen in een video en dan ga je kijken of desbetreffende persoon op dit moment nog leeft en vind je een overlijdensadvertentie. Ik zie zo graag de succesverhalen van mensen die 5 jaar of langer met een buismaag leven en hun leven weer redelijk op orde hebben, met de nodige aanpassingen misschien, maar dat is wat het is, het hoort erbij. Ze zijn helaas nog schaars. Een van de redenen waarom ik mijn verhaal wil delen, in de hoop natuurlijk dat dit uitloopt op een langdurig succesverhaal. Maar vooralsnog wil ik zoveel mogelijk uit mijn leven in het hier en nu halen en blijf ik positief en optimistisch, ben ik bezig met dingen waar ik mezelf goed bij voel, en ook daarover wil ik op facebook en hier op mijn site het één en ander delen, in de hoop dat ook anderen daar iets aan hebben. Ik zal vooral digitaal actief worden in eerste instantie, zonder commerciële verantwoordelijkheden die ik mogelijk niet na kan komen. Stapje voor stapje weer opbouwen op een manier die bij mij past op dat moment... maar ik ga ervoor! Genietend van ieder moment waar maar van te genieten is, zoals de, nu nog wel heel korte, wandelingetjes in de buurt...




Ik hoop dat nog vele jou inspirerende blogberichten op dit bericht mogen volgen...


zaterdag 29 februari 2020

Op de boekenplank: Hans Stolp - 'Als een Engel je komt helpen...'





Een boek dat al langer op mijn leesverlanglijstje stond.
Nu ik zelf overduidelijk meerdere engelervaringen heb mogen beleven in een periode dat ik aan den lijve met kanker geconfronteerd werd, steeg het verlangen dit boek te lezen naar een beduidend hogere plaats op mijn lijstje, maar vooral ben ik het gaan lezen toen het ook nog eens bovenaan bleek te staan in de bibliotheek van luisterboeken met betrekking tot de esoterie, toen ik de luisterbieb als app op mijn nieuwe telefoon installeerde. Het kwam dus 'gewoon' als geroepen op mijn pad.
Toeval?
Ik geloof niet in toeval, wel in synchroniciteit.

Handwerken, boeken lezen, tekenen, schrijven en het bestuderen van geneeskrachtige planten en edelstenen of heerlijk in de natuur, in de tuin, of wandelen in het bos... het zijn hobby's, of misschien beter gezegd met passie doortrokken bezigheden waar ik werkelijk gelukkig van kan worden, al van klein kind af aan. 
Zeker thuis met een wierookstokje en kaarsjes aan, heerlijk rustig muziekje erbij en de aanwezigheid van beestjes om me heen (hond en kat). 
Koppie thee erbij... 
Ik kan dan een echte kluizenaar zijn. 
Heerlijk om alleen te zijn. 
Gek? 
Arme manlief en kinderen, vrienden...?
Nee hoor, er is nog tijd genoeg voor andere dingen dan deze passies. 
Ik ben ook een echt mensen-mens, anders was ik ook nooit begonnen met praktijkvoering en lesgeven.

Neuropathie als gevolg van de chemo's liet me die liefdes in bezigheden nog eens goed onder de loep nemen, hoe belangrijk ze voor me zijn, toen de aansturing van ledematen flink ging haperen. 
Eenvoudige tekeningen en haakpatronen (chemomutsen) waren alleen nog mogelijk als het even beter ging. 
Boeken lezen was een crime, omdat ik me niet goed meer kon concentreren. 
Mentale en emotionele verwardheid door een prikkel- en informatieverwerkingsprobleem en spierpijn belemmerden mijn bewegingsvrijheid in allerlei opzichten. 
Gelukkig gaat dat alles stapje voor stapje weer beter, maar wel even goed te beseffen hoe dankbaar ik ben voor alles wat weer een tikkie beter gaat.
En ja, je gaat op zoek naar alternatieve mogelijkheden. 
Gek als ik ben op verhalen, ervaringen en inzichten van anderen, gaat het eenvoudige haakwerk nu gepaard met luisterboeken, waar ik voorheen totaal niks mee had. 
Geef mij maar een papieren boek in handen, heerlijk! 
Maar het eenvoudige haakwerk zet mijn denken tot een stop, waardoor het voorgelezen boek tot me door kan dringen zonder in slaap te vallen. 
Ook dit stap voor stap natuurlijk, hoofdstuk voor hoofdstuk, maar ik geniet ervan, en dat is nu het belangrijkste, en... je wordt er zeker niet dommer op.
Hans Stolp is iemand die zeer toegankelijker teksten schrijft, dus dit kon ik goed behappen.
Dit eerste luisterboek is voor mij een succes in vele opzichten.
Een boek over engelervaringen...

In een periode van nogal pijnlijke gewaarwordingen, zowel fysiek in mijn slokdarm, als mentaal/emotioneel, kwamen, behalve de mij bekende spirituele gidsen en opgestegen meesters, ook een paar aartsengelen heel helder in beeld. 
Niet voor mijn fysieke ogen waarneembaar, maar voor mijn 'innerlijke ogen', zoals ik het maar even noem. 
Ik voelde hun aanwezigheid en dat wat ze deden, handoplegging, waarbij een krachtige en verwarmende energie door mij heen stroomde, Michaël die me geruststelde en Rafaël die bovendien de pijn deed verdwijnen. 
Een bijzondere, zelfs fysiek voelbare gewaarwording van handen op mijn borst, ter hoogte van mijn door kanker aangetaste slokdarm, deed alle mogelijke twijfel over hun bestaan totaal te niet. 
Dit kon geen fantasie meer zijn, geen verbeelding.
Rafaël leek in de slokdarm met strijkbewegingen ruimte te maken, de tumor 'glad' te strijken, af te schaven leek wel.
Al snel daarna kon ik weer normaal eten, zonder passageproblemen (eten dat wel doorgeslikt kon worden, maar daarna lager in de slokdarm bleef hangen).
De artsen vonden dat ik buiten verwachting snel profijt had van de behandelingen, wel wetende dat ik naast het reguliere pakketje ook complementair inzette met Spagyriek en andere aanvullingen, maar natuurlijk niet wetende dat ook vanuit de spirituele wereld veel hulp ingezet werd.
En ik denk dat laatste zeker niet in de minste plaats omdat er, naast mij zelf, zo ontzettend veel mensen hun hulp ingeroepen hadden voor mij.
Iets waarvoor ik intens dankbaar ben.
Manlief zat erbij en keek ernaar, zag de engelen niet, maar zag mij zienderogen in zeer korte tijd opknappen.

Veel mensen in onze tijd doen ervaringen met een engel op.
Soms worden ze op een heel bijzondere wijze door een engel geholpen in concrete situaties, in andere gevallen ontvangen ze aanwijzingen hoe ze met een bepaald probleem zouden kunnen omgaan, soms ontvangen ze troost of inzicht.
Weer anderen vertellen hoe ze de hulp en de kracht van een engel hebben ervaren bij een sterfbed, en nog weer anderen vertellen ons hoe bijzonder het licht is van de wereld waar de engelen leven.
In dit boek komen de mensen die in de een of andere vorm hulp van een engel ontvingen, zelf aan het woord.
Ze vertellen in alle kwetsbaarheid wat ze beleefd hebben, en hoezeer de hulp van die engel hun leven veranderd heeft.

Onder het haken van de zoveelste chemomuts, want o wat vind ik dit leuk om te doen, om te experimenteren met verschillende soorten garens, verschillende modellen en motieven, heb ik dit boek met veel plezier en herkenning beluisterd.
Lezen van boeken lukt nog moeilijk, lukt slechts een paar zinnen achter elkaar, maar luisteren blijkt al hakend wel goed te gaan.
Dit boek bundelt de verhalen van meerdere mensen die engelervaringen opgedaan hebben.
Hans Stolp geeft toelichting op deze verhalen en vertelt over de diverse momenten in het leven waarop deze mensen hun engelervaringen opdeden, hoe je engelenboodschappen zelf kunt herkennen, hoe je boodschappen uit de lichtwereld kunt onderscheiden van boodschappen uit de duistere wereld, hoe ze je helpen in de moeilijke situaties in je leven en wat ze voor je kunnen betekenen.
Ervaringen met engelen geven de mens vertrouwen dat ze nooit alleen zijn, dat ze begeleiding krijgen vanuit de lichtwereld, en dat dat wat gebeurt een diepere betekenis heeft.
Moeilijke ervaringen worden daardoor als 'lichter' ervaren en men gaat er voortaan anders mee om.
Wat mijzelf betreft is mijn besef van het bestaan van de engelen niet langer omgeven met een vermoeden van eigen fantasie en verzinsels, maar een zeker weten zonder enige twijfel aan de realiteit ervan.


Inhoud van het boek:
  1. Inleiding
  2. Gered door een engel
  3. Hulp bij het sterven
  4. Leven met engelen
  5. De troost die engelen ons geven
  6. De aanraking vooraf
  7. De engel in de gedaante van een stem
  8. Het licht van de engelenwereld
  9. Donkere ervaringen
  10. Wat bewerken die ervaringen eigenlijk
Ik vind het boek werkelijk een zeer toegankelijke aanrader voor hen die iets meer willen weten over engelervaringen.



Afbeeldingsresultaat voor hans stolp


Hans Stolp studeerde theologie en maakte studie van de psychologie van Jung en van het esoterische christendom.
Hij is pastor, auteur en veelgevraagd spreker.
Hij heeft talloze boeken op zijn naam staan (waaronder ook kinderboeken en dichtbundels), waarvan er vele bij Uitgeverij Ankh Hermes verschenen.
In zijn werk maakt hij de oorspronkelijke, spirituele of esoterische traditie (weer) voor een breed publiek toegankelijk door zijn zeer goed en makkelijk leesbare teksten.
Een aantal van zijn boeken is in het Duits en Engels vertaald.

Wil je het boek zelf lezen?
Je kunt het natuurlijk zelf lenen als papieren versie in de bibliotheek of als ebook lezen of beluisteren via de online bibliotheek (gratis als je lid bent van een gewone bibliotheek):  https://www.onlinebibliotheek.nl/
Of je kunt het boek bestellen via bol.com:



(Donaties om het voortbestaan van Nymphaea te ondersteunen zijn van harte welkom via paypal.me/nymphaeasc
Via de bol.com links aldaar producten kopen, of dat nu die van de links zijn of andere producten, het kost jou niets extra's, maar levert een kleine commissie op voor Nymphaea.
Alvast heel hartelijk dank! 
)